Welke verschillende normen zijn er t.a.v. de warmte-afgifte van radiatoren?

In het verleden had ieder land haar eigen, nationale, norm (DIN, BS, NEN, NBN, SF) ten aanzien van de warmteafgiftes van radiatoren. Dit betekende de betreffende landen haar eigen specifieke eisen hadden betreffende de meetopstelling en het temperatuurregime, hierdoor waren de meetresultaten niet onderling vergelijkbaar. Om dit probleem te verhelpen is de EN-442 in het leven geroepen. Dit is een Europees opgestelde norm die voor alle landen gelijk is. Een EN-442 gemeten radiator in Italië is gelijk aan een EN-442 gemeten radiator in Duitsland. In de toekomst zal deze Europese norm meer en meer gestandaardiseerd worden.

Welke correctiefactoren moeten worden toegepast bij veel voorkomende normafwijkende situaties?
Afhankelijk van de norm wordt de warmteafgifte van een radiator volgens een specifieke opstelling gemeten. Indien in de radiator in de praktijk op een normafwijkende manier wordt geïnstalleerd moet het genormeerde vermogen gecorrigeerd worden. Een normafwijkende situatie ontstaat bijvoorbeeld wanneer de radiator hoger of lager wordt opgehangen als in de norm wordt voorgeschreven, ook ontstaat er een normafwijkende situatie indien er een vensterbank boven of een frontplaat voor de radiator wordt geplaatst. In welke mate dit vermogen gecorrigeerd moet worden is norm- en situatieafhankelijk. Informatie over deze correcties zijn bij diverse brancheorganisaties op te vragen.

Wat houdt LTS, MTS en HTS precies in?
LTS staat voor laag temperatuursysteem, MTS staat voor medium temperatuursysteem en HTS staat voor hoog temperatuursysteem. Het verschil tussen de drie wordt bepaald door de te voeren aanvoertemperaturen van de verschillende CV-systemen. We praten over HTS bij aanvoertemperaturen van 70° C of hoger, we praten over MTS bij aanvoertemperaturen die liggen tussen de 69° en 55° C. LTS omvat aanvoertemperaturen van 54° C of lager.

Wat is het verschil tussen convectie en straling?
Convectiewarmte wordt direct door een verwarmingselement aan de omgevingslucht afgegeven. Door het verwarmingselelement (bijvoorbeeld tussen de convectorplaten van de radiator) wordt lucht opgewarmd waardoor deze lucht gaat bewegen. Op deze manier wordt de ruimte verwarmd. Bij stralingsverwarming vindt de verwarming van lucht op indirecte wijze plaats. Door warmtestraling (bijvoorbeeld van de voorplaat van een radiator) krijgen de vloer en de wanden een hogere temperatuur dan die van de lucht in de ruimte. Door het (kleine) temperatuurverschil ontstaat indirect warmte-afgifte door convectie aan de lucht. In sommige situaties wordt een hoge stralingsintensiteit als aangenaam ervaren (een voorbeeld hiervan is het zonnen tijdens de wintersport waaruit blijkt dat wanneer een hoge stralingsintensiteit wordt ervaren, de luchttemperatuur aanzienlijk lager kan zijn). In de normale werk- en leefomgeving verdient het aanbeveling het verschil tussen stralings- en luchttemperatuur niet te hoog te laten zijn. Een hoge stralingsintensiteit kan bij langdurige blootstelling problemen geven.